Weet je waar ik nou onzeker van kan worden? Van die opvoedsites die het alsmaar hebben over de ‘gepamperde generatie’. Dat gaat dan over de kinderen van tegenwoordig, die, volgens mensen die er verstand van hebben, veel teveel verwend worden door hun ouders.

Vroeger was het allemaal veel beter, als je sommige deskundigen mag geloven. De dochters in huis hielpen hun moeder mee met wassen, schoonmaken en sokken stoppen, terwijl de zonen hun vaders hielpen op het land. Alle kinderen hadden hun taak en er was geen sprake van dat je ging spelen voordat je klaar was. Kinderen leerden hun gezin en familie trouw te zijn, verantwoordelijkheid te nemen en voor anderen te zorgen. Hun eigen behoeften kwamen op de tweede plaats.

Nee, dan tegenwoordig. Vaders en moeders werken op kantoor, zodat de kinderen niets meer van hen kunnen leren. De ouders voelen zich schuldig omdat ze niet genoeg tijd met hun kroost kunnen doorbrengen en hebben, áls ze dan eenmaal thuis zijn, geen zin in gedoe of ruzie, waardoor kinderen vaak krijgen wat ze willen. De kinderen hoeven nooit iets in huis te doen en er wordt luidkeels geprotesteerd als er een kamer moet worden opgeruimd of het vuilnis buiten gezet. Ouders leren hun kinderen niet meer wat er voor nodig is om zelfstandig te zijn en staan volledig in dienst van hun kinderen. Waardoor de kinderen vanzelf het idee krijgen dat de wereld om hen draait en dat ze recht hebben op van alles zonder er iets voor te hoeven doen. Resultaat: zwakke, egoïstische, verwende kinderen.

Jeetje. Zou het echt zo erg zijn? Ik moet zeggen, ik kan zelf ook wel een paar voorbeelden verzinnen van dit soort gedrag. Deze week was ik aan het werk in de schoolkantine en een jongen gooide zijn kipfilet in het gezicht van een andere jongen. Ik stond er met m’n neus bovenop en dus zei ik tegen de dader: ‘ Zo, pak jij je spullen maar bij elkaar en ga maar aan die tafel daar alleen zitten.’ En daar ging hij. Maar wat er toen gebeurde. Er is ook altijd een echte juf aanwezig in de kantine en die ging gelijk bij de jongen zitten. Toen ze weer opstond, kwam ze naar me toe en zei: ‘Ja, daar moet je wel een beetje mee oppassen hoor, kinderen apart zetten. Ik had dat ook een keer gedaan en toen hadden de ouders gebeld, dat dat wel een heel gemene straf was, om iemand alleen te zetten tijdens de lunch…’ Ik bedoel maar. Toen de juf van de jongen de klas kwam ophalen om terug naar het lokaal te lopen, perste hij er een paar krokodillentranen uit en kwam ook zijn eigen juf nog eens bezorgd naar me toe, dat er toch wel heel wat aan de hand moest zijn geweest, dat ik hem apart had gezet. Dus ja, dat sommige kinderen te weinig ‘nee’ horen of straf krijgen, daar kan ik me wel wat bij voorstellen.

Een ander voorbeeld. Anne en Bas zouden dit weekend gaan helpen om de Girl Scout cookie truck uit te laden. De uren die ze daaraan zou besteden, zouden meetellen als ‘community service hours’ en als je er daar vijf van hebt, krijg je weer een extra speldje voor op je Girl Scout sjerp. Echt waar, ze kan zo naast dat dikke jongetje in ‘Up’ figureren. Bleek dat de vrachtwagen vertraging had opgelopen, of ze later terug wilden komen. Kwamen ze later terug, was hij er nog niet. Voor de derde keer terug en toen waren er zo veel mensen om te helpen, dat iedereen elkaar in de weg liep en ze uiteindelijk onverrichter zake weer naar huis zijn gegaan. Anne was vreselijk teleurgesteld, vanwege de verspilde dag, maar natuurlijk nog meer vanwege de gemiste uren voor haar speldje. Toen ik het hele verhaal tegen haar scouting leidster uit de doeken deed, zei zij: ‘Ach, wat erg, nou, ze hebben er zoveel tijd aan besteed met al dat heen en weer rijden, laat haar toch maar gewoon die twee uur schrijven hoor.’ Néé, dat vind ik dus niet. Natuurlijk is het teleurstellend, maar dat hoort er toch ook bij in het leven? Later zegt haar baas toch ook niet als ze een klant niet heeft binnengehaald: ‘Je hebt het zo leuk geprobeerd, krijg jij toch van mij die bonus!’

Het zijn incidenten die ik wel zorgelijk vind. Maar of het nou een hele generatie van verwende nietsnutten zal opleveren? Toen ik het huis uitging kon ik ook niks. Ik had nog nooit een maaltijd gekookt, een was gedraaid of een bloes gestreken. Niet omdat ik het niet wilde leren, maar omdat mijn moeder vond dat we onze tijd wel beter konden gebruiken en dat als het nodig was, we het dan wel zouden leren. En ben ik daar nou zoveel slechter door geworden? Kom, ik ga de kleren die de kinderen boven hebben laten rondslingeren maar eens opvouwen. En het vuilnis buitenzetten 😉